Zapach Jaśminu to świat widziany moimi oczami, pełen kolorowej bajki, pachnący jaśminem i ulotnością . To moje pasje, inspiracje, echa minionych epok, zachwyty nad pięknem natury, mistyką gór. Wchodzę więc do świata wyobraźni przez kolory farb , przez haft, liczę krzyżyki i niecierpliwie czekam na to co wyłoni się na płótnie , maluję igłą i nitkami, pędzlem i farbami świat pełen kolorów, kwiatów , dam i koronek.
Zapraszam

piątek, 10 maja 2013

Szyję sobie .......


Jestem obecnie w amoku robótkowym, który ogarnia mnie kilka razy do roku, teraźniejszy jest wiosenno-euforyczny. Szyję sobie a świat kręci się dookoła i wcale mnie on nie obchodzi, może tylko kwitnące i pachnące drzewa , tak , chyba tylko one.
 Obiecałam córci dawno temu kołderkę patchworkową i czas było dotrzymać słowa. Zainwestowałam w sprzęt, z którego jestem niezmiernie zadowolona, teraz cięcie kwadratów idzie migiem, bez szablonu i zabawy w fastrygowanie szycie jest łatwe i przyjemne. Nowa maszyna choć nie luksusowa szyje cudnie i nic dziwnego że ogarnęła mnie nowa choroba robótkowa. Czołgam się więc po podłodze i fastryguję pikowanie, niestety do pikowania to ja jeszcze sprzętu nie mam , więc muszę robić to na piechotę. Próbowałam metody na taśmę , szpilkowanie , jednak nie bardzo wychodziło, szpilkami tylko się pokłułam. Mam nadzieję że ta metoda da owoce w postaci równo przepikowanej kołdry. No cóż, nauka jest fascynująca ale jednak początki bywają trudne. Grunt to nie poddać się, a po za tym trochę gimnastyki nie zaszkodzi w moim przypadku, może przy czołganiu brzuch mi się spłaszczy ? 

15 komentarzy:

  1. Jak na moje oko, to TY moja droga nie potrzebujesz spłaszczać brzucha, bo ja przez plecki widzę, że brzuch jest ok:-) Kołderka cudna, kolory przepiękne. Jak ja zazdroszczę tej cierpliwości. Patchworki mnie zachwycają, ale chyba nie mam tyle cierpliwości:-( Może kiedys spróbuję... Tymczasem, będę podziwiać Twoje cuda! Buziaki:-)

    OdpowiedzUsuń
  2. Ach piękna . Człowiek się najtrudzi z tym patchworkiem, ale warto :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Po co Ci spłaszczanie brzucha? Kołderka milutka- podziwiam imotywuję się do roboty:)

    OdpowiedzUsuń
  4. Widzę, ze euforia związana z wiosna dopadla absolunie każdego :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Nie grzesz kobieto,po co spłaszczać płaskie:))kołderka zapowiada się ciekawie:))

    OdpowiedzUsuń
  6. Kołderka ma piękne kolory. Też byłam zadziwiona, jak kilka prostych narzędzi ułatwia pracę, kiedy wreszcie skompletowałam swój warsztat:)

    OdpowiedzUsuń
  7. zapowiada się piękny patchwork. podziwiam cierpliwość i precyzję wykonania.
    pozdrawiam ciepło
    zacisze-magdy.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  8. Przeraża mnie ogrom pracy przy patchworkach, ale efekty zawsze są obłędne. Podziwiam Twój zapał i pracowitość :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Podziwiam I czekam na więcej.

    OdpowiedzUsuń
  10. Podziwiam, bardzo podziwiam i trochę zazdraszczam... gdzieś tam w głowie patchworki to kolejna dla mnie niedościgniona rzecz...

    OdpowiedzUsuń
  11. Fajne zdjęcia!
    Patchwork to coś co bardzo mnie intryguje :)
    Może jak dzieci dorosną, spróbuję ;)

    OdpowiedzUsuń
  12. Miłego płaszczenia brzucha, czekam na zakończenie kołuderki :)

    OdpowiedzUsuń
  13. A ja marzę o samodzielnym uszyciu takiego cudeńka i chętnie zgubię tu i ówdzie...

    OdpowiedzUsuń
  14. Asiu trochę przesadzasz z tym deszczem ,bywałyśmy razem w Okunince i nie zawsze padało,a co nie mogę Cię trochę pocieszyć?
    A i mam pytanie co to za sprzęt do cięcia, może i ja skuszę się na patchwork.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wiesiu jak ja tęsknię do was , do Okuninki, tylko tam miałam pogodę na niebie i w sercu.A jeżeli chodzi o sprzęt to jest to mata do ciecia z podziałką w kwadraty 5-cio centymetrowe, linijka z taką samą podziałką w kwadraty i nóż obrotowy do ciecia, super sprawa. A patchwork ci doradzam, uszyjesz kołderkę dla wnusi. Całuję cię mocno.

      Usuń