Haftująca dama

Witam kochane koleżanki, ujawniam się znowu, bo niektóre myślą że mnie już diabli poniosły w siną dal. Nie jest tak źle, zadekowałam się i zawzięcie haftowałam obrus. Niestety czas wygrał z moimi możliwościami i ogłaszam że poddaję się, na te święta obrusu nie będzie. Co nie znaczy że go nie ukończę , oczywiście że tak, niech sobie nie myśli że odpuszczam zupełnie, wyhaftuję z poślizgiem tak jak wszystko w naszym kraju, toż to trzeba brać przykład z góry.

A jak tak dalej będę ścibolić po nocach to wyrokiem będzie taka oto igła, ale jak  ręce i głowa będą sprawne to damy radę.

Życzyłabym sobie takiej starości jak na obrazku, gdzie mogłabym sobie jeszcze wyszywać , czego i wszystkim hafciarkom życzę.

I znowu na ludowo, komplet biżuterii zrobiłam na wakacjach w Okunince ale niedolakierowałam. Leżakował sobie biedaczek w pudle i czekał na zlitowanie. Doczekał się dnia dobroci z mojej strony i córcia zabrała dzisiaj do Krakowa.

No cóż , tak już mam że coś zrobię ale do wykończenia przedmiotu mija sporo czasu, muszę mieć wenę na lakier i już.

Bardzo lubię serię serwetek z ludowymi motywami.

Medalion pokryty Diamont Glaze, preparat ten  sprawia  że powierzchnia jest gładka i błyszcząca.

Ślicznie dziękuję za wasze komentarze pomimo że jestem nieobecna w świecie blogowym, spędzam każdą wolną minutę przy hafcie obrusa , walczę z czasem, chcę zdążyć na Wielkanoc, strasznie się zawzięłam.

Pozdrawiam cieplutko.

Na różowo

Koleżanka z pracy przyniosła stare zdezelowane , chińskiej produkcji pudełko i zapytała ..." mogłabyś pomalować go na różowo? ja nie mam farb , szkoda wyrzucać a mojej córci przydałoby się na jej skarby".

Wzięłam i coś tam pokombinowałam z różem i bielą. Fajnie się robi coś dla pięciolatki, dawno nie miałam takiego uczucia w sercu.

Recykling starego pudełka.

 Dwie serwetki, troszkę farby, konturówka i pieczątki do scrapbookingu w motylki. Zrobiło się słodko i różowo.

I tylko pomyśleć że moja córcia też lubiła ten kolor a odkąd urosła ma do niego wstręt , nawet pasek na skarpetkach nie może być różowy hi,hi...........a ja róż lubię, a jak mi dobrze w nim do twarzy, zresztą jak każdej rasowej blondynce.

.

Rustykalnie

Dzisiaj trochę rustykalnie , powieje  wsią łowicką i wycinankami. Na prośbę moich dzieci  powstały puszki na sypkie produkty, motyw wybrany przez samych zainteresowanych , ja tylko miałam ich wizje przemienić w gotowy produkt do użytku codziennego. I nie byłabym sobą gdybym się przy tym nie pobawiła, wymyślając detale. 

Pobawiłam się też aranżacją półki dokładając elementy ludowego fajansu i innych detali, oczywiście tylko na potrzebę zdjęć bo wszystko już wróciło do normy a puszki pojadą do Krakowa.

Osobiście lubię ludowe elementy które można przenosić do dzisiejszych potrzeb, ale o tym może innym razem.

Tęsknię za wiosną

Tęsknię za wiosną, i to niemiłosiernie.Wy też tak macie?

Tęskniąc wyszywam obrus w żonkile, chociaż tak mogę się do niej przybliżyć. Myślałam że wyszyję na Wielkanoc ale nic z tego, projekt bardzo duży i pomimo haftowania przez miesiąc nie przybliżyłam się do końca wzoru, jeszcze dużo przede mną .Uchylam  tymczasem rąbek mojego haftu , wzór ten miałam w planach już kilka lat temu i ciągle odkładałam, przed każdą Wielkanocą zamierzałam to uczynić i znowu odkładałam, aż się uparłam i to zrobię.

Zegar szablonowy

Pogoda sprzyja haftowaniu , ciągle wyszywam obrus w żonkile ale znalazłam chwilkę czasu na wyciągnięcie swojego warsztatu decu. Coś tam sobie tworzę w międzyczasie odrywając się od igły. Tym razem ukończyłam zegar. Można by powiedzieć że zegar po przejściach i przejściowy, przeznaczony do pokoju dzieci.. Przejściowy bo mam zamiar kiedyś wykonać zupełnie inny projekt ale jak to u mnie bywa wydaje mi się że to odległy czas. Znalazłam tymczasowe zastępstwo w postaci starej tarczy z zegara kuchennego. Na Sabaciku w sierpniu zrobiłam szablonem róże i pomalowałam, nie podobał mi się, więc wylądował jako odpad. Wyciągnęłam go znowu i kombinowałam z farbami, eksperymentowałam na nim wielokrotnie aż uzyskałam efekt końcowy który mnie zadowolił choć nie do końca. Będzie jednak wisiał na ścianie w pokoju dzieci aż wykonam nowy zegar.

Ten brąz to farba metaliczna miedziana tu na zdjęciu niestety nie widać. Choć nie jest  zupełnie  to co chciałam miałam zabawę przednią w kombinowaniu farbami , czasami przez psucie można odkryć coś zupełnie nowego i nieoczekiwanego, to też jest kreatywne. Myślę że nie trzeba się bać psucia, przecież dzieci tak poznają świat, a ja w ten sposób  odnajduję nowe możliwości.

Miłość nie jedno ma imię...

Flirt jest niby jedwabna tkanina

przetykana złotem,

delikatna jak babie lato.

Ale miłość jest jak len,

co nigdy się nie zedrze.

Przez całe życie

można ją szorować, zaszywać i łatać -

i z każdym mijającym rokiem

będzie piękniejsza.

Pam Brown

Z każdym dniem kocham cię bardziej;

bardziej dzisiaj niż wczoraj,

lecz dzisiaj mniej niż jutro.

Rosemonde Gerard

.....myśli spokojne dwojga zakochanych

dotykają się wzajemnie tak daleko

jak ptaki co gnieżdżą się w swym cieple

poznasz je po ich śmiechu

lecz do siebie

mówią przez swą samotność

jeśli nie są razem

mogą marzyć

by siedzieć razem w spokoju

by owijać się wzajem łagodnością

Hugh Prather

                                                                                                  

Niech młodzi tworzą swe miłosne pieśni.

I tak nic nie wiedzą o tym.

Niech oglądają się w lustrach czyichś oczu.

Niech wrzeszczą i wyjękują pragnienia swe

do mikrofonów. Niech się wykrzyczą.

Nam wystarczy szept.

George Bruce

Tamborek pełen żonkili

...................jestem w amoku, namiętnie wyszywam żonkile i cały świat jakoś mi umyka...................jak tylko się znudzę ,wrócę tu.................do miłego zobaczenia.

Martwa natura z koronką i przemyślenia na temat crackle jednoskładnikowego

Mróz na dworze, śnieg pada i pokrywa białą pierzynką cały świat.W domu ciepełko , więc to dobry czas na wyszywanie. Dokończyłam swój następny obrazek przeznaczony do kuchni. "Martwa natura z koronką" jest przykładem prostego, przyjemnego do wyszywania haftu, nie ma tam nic skomplikowanego więc przy wyszywaniu rodziły się pomysły następnych robótek, zobaczymy co uda mi się zrealizować.

Do haftu zastosowałam jak zwykle nici DMC i aidę  marmurkową nr 18.

Postanowiłam przeprosić crackle jednoskładnikowy, wprawdzie nie wiedziałam czy zadziała bo trochę lat ma już za sobą a  ja dawno po niego nie sięgałam. Popękał, efekt ordynarnych pęknięć zamierzony, nawet specjalnie się nie natrudziłam bo crackle położyłam bezpośrednio na gotową ramę. Chciałam przeciwwagi; delikatność koronki i haftu i rama z odartą  farbą, cóż lubię szokować, nie jestem taką grzeczną dziewczynką jak się wydaje.

Osobiście uznaję zastosowanie tego cracle tylko do rustykalnych prac, uważam że wymyślony jest do imitacji starej farby która schodzi z przedmiotu w wyniku jej zestarzenia się i działania na nią warunków atmosferycznych. Nie rozumiem stosowania crackle jednoskładnikowego do wszystkiego i na wszystko, co zdarza się niektórym początkowym decupażystkom ( nie obrażając nikogo mogę mieć swoje odrębne zdanie).

Po wielu latach doświadczeń wiem że jest on trudniejszy do opanowania porównując go do crackle dwuskładnikowego. Tutaj trzeba wiedzieć jaki efekt chcemy uzyskać i zastosować odpowiednią technikę położenia ; odpowiednia warstwa crackle, pędzel czy gąbka, kierunek ruchu pędzla itd. Zawsze się dziwiłam czemu  od crackle jednoskładnikowego uczy się techniki decoupage, uważam że to błąd. Ale to już moje indywidualne zdanie, może macie inne doświadczenie lub lubicie ten preparat , napiszcie proszę a ja chętnie o tym poczytam, może wymiana doświadczenia komuś się przyda.

Sfotografowałam przy okazji część serwisu kawowego z kamionki. Kupiony w latach 80-tych za jedną z moich pierwszych pensji w czasie gdy miałam dwadzieścia lat. Zawsze lubiłam pić kawę a picie jej w szklance nie odpowiadało mi zupełnie. Mieszkając w hotelu dorabiałam się powoli przedmiotów które zdobywałam stojąc w długich kolejkach i może dla tego z sentymentu jeszcze go nie wyrzuciłam. Wprawdzie nie jest używany i zajmuje miejsce w witrynce jako kurzołap nie mniej jednak nabywa mocy jako element pewnej odchodzącej już do lamusa przeszłości.

Dama - zimowy poranek

Dama " Zimowy poranek"

W ten zimowy , słoneczny poranek wklejam swą damę , już oprawioną w okrągłą ramkę. Bardzo przyjemnie mi się wyszywało, wzór dosyć prosty ale urzekający. Dama troszkę zamyślona, otulona w woal, w koronkowej sukni. Na kapeluszu wyszywałam haftem wstążeczkowym kwiatki, dodałam na woal koraliki i koniec. Galeria moich dam powiększyła się nieco o eteryczną piękność.

 Wzór haftowany na Aidzie nr 18 nićmi DMC.

Autor obrazu  F.J.LLoyd Strevens